Zaginiona dziewczyna

Gone Girl (2014 / 149 minut)
reżyseria: David Fincher
scenariusz: Gillian Flynn na podst. własnej powieści

Wydaje mi się, że o tym filmie nie da się pisać bez SPOILERÓW!

Gdy jesienią ubiegłego roku trafił na ekrany kin nowy film Davida Finchera z miejsca zyskał opinię filmu roku. Gone Girl to ekranizacja bestsellerowej powieści Gillian Flynn wydanej w 2012 roku. Pisarka zgodziła się sama przerobić swoją książkę na scenariusz, dzięki czemu wszystko co istotne dla tej historii i charakterystyki postaci mogło przeniknąć także na kinowy ekran. Takiego komfortu nie miał Fincher przy Dziewczynie z tatuażem, gdyż autor pierwowzoru przedwcześnie zmarł. Ja czytałem tylko jedną powieść Gillian Flynn, Mroczny zakątek z 2009, która nieco mnie rozczarowała. Ta książka jak również scenariusz nowego filmu Finchera dowodzą, że pisarka genialnie portretuje postacie wrednych kobiet. Potrafi także stworzyć wysublimowaną intrygę pełną fabularnych rotacji i przetasowań.

Ciekawy przypadek Benjamina Buttona

The Curious Case of Benjamin Button (2008 / 166 minut)
reżyseria: David Fincher
scenariusz: Eric Roth na podst. fabuły Erica Rotha i Robina Swicorda inspirowanej nowelą F. Scotta Fitzgeralda  

Zwykły życiorys niezwykłego człowieka ma w sobie nutkę niepokoju, która sprawia, że czeka się z niecierpliwością na zakończenie. Niestety, to oczekiwanie staje się prawdziwą męczarnią, bo ten trwający ponad 160 minut film okazuje się mało porywającą kroniką XX wieku i przewidywalną opowieścią o człowieku, który urodził się jako staruszek z artretyzmem i z każdym kolejnym rokiem wyglądał młodziej. Taka historia miała w sobie ogromny potencjał, bo dawała duże pole do popisu dla wyobraźni filmowców i mogłaby dostarczyć widzom sporo emocji, gdyby została przyrządzona odpowiednią dawką humoru i zaskakujących wydarzeń, wynikających z obecności bohatera w ważnych momentach historii.

Dziewczyna z tatuażem

The Girl with the Dragon Tattoo (2011 / 158 minut)
reżyseria: David Fincher
scenariusz: Steven Zaillian na podst. powieści Stiega Larssona pt. Män som hatar kvinnor

Amerykanie mają talent do interesów, a ten film jest tego dowodem. Trylogia Millennium Stiega Larssona biła rekordy sprzedaży w wielu krajach, więc jakakolwiek adaptacja cyklu przyniosłaby ogromne zyski. Wychodząc z tego założenia amerykańscy filmowcy zabrali się za przerobienie obszernej powieści na scenariusz filmowy. Scenarzysta Steven Zaillian wraz z twórcą Siedem i Zodiaka podeszli bardzo profesjonalnie do zadania, z dużym szacunkiem traktując literacki pierwowzór. Zaskoczyło mnie to, że amerykańska wersja bardziej się trzyma książki niż szwedzka adaptacja. Fincher i Zaillian nie próbowali tej historii uprościć ani bardziej skomplikować, nie przenosili także akcji filmu do Stanów, uważając że Szwecja to idealne miejsce, by pokazać zepsucie i zezwierzęcenie człowieka.

Zodiak

Zodiac (2007 / 157 minut)
reżyseria: David Fincher
scenariusz: James Vanderbilt na podst. książki Roberta Graysmitha

Seryjni mordercy od lat zarówno przerażają jak i fascynują. Skąd u nich bierze się chęć mordowania? Od czasu Kuby Rozpruwacza mordercy intrygują ludzi, od czasu Lokatora (The Lodger, 1927) Alfreda Hitchcocka mordercy intrygują filmowców, którzy regularnie realizują o nich filmy. Zodiak (Zodiac, 2007) Davida Finchera to kolejny film podejmujący tematykę seryjnego mordercy i kolejny dowód na to, że ta tematyka interesuje widzów, mimo iż powstały miliony podobnych filmów. Film Finchera wydaje się jeszcze ciekawszy, gdyż został oparty na faktach i wiernie się tych faktów trzyma.