Najlepsze lata naszego życia

The Best Years of Our Lives (1946 / 172 minuty)
reżyseria: William Wyler
scenariusz: Robert Emmet Sherwood na podst. powieści MacKinlaya Kantora Glory for Me

„Wojna nauczyła nas lepiej rozumieć świat. Po zobaczeniu trupów obozu w Dachau nie jesteśmy już tymi samymi ludźmi. I dlatego musimy stwierdzić, że Hollywood nie odzwierciedla świata i czasów, które przeżywamy”. Te słowa wypowiedziane przez Williama Wylera stanowią idealne podsumowanie „złotej ery Hollywood” (1930-50). Konsekwencją drugiej wojny światowej było nie tylko powstanie licznych filmów o tematyce wojennej, ale także rozwijanie się nurtu realistycznego w kinie amerykańskim. To i tak był tylko margines, bo głównym celem producentów pozostało dostarczanie widzom rozrywki. Dlatego warto zwrócić uwagę na wąskie grono powojennych obrazów, w których twórcy starali się przekazać gorzką, ale szczerą prawdę o rzeczywistości, o ludziach i ich problemach.

10 najciekawszych filmowych duetów

Laurel i Hardy w filmie The Music Box

Już niemal sto lat temu filmowcy dostrzegli jak duży potencjał kryje się w duetach, a dwóch zabawnych bohaterów na pierwszym planie oznacza podwójną dawkę śmiechu. Czasem też wzruszeń jak w filmie Brzdąc, w którym Jackie Coogan towarzyszył Charliemu Chaplinowi. W latach 20. duński reżyser Lau Lauritzen wylansował parę komików Carla Schenstrøma i Haralda Madsena (znanych w Polsce jako Pat i Pataszon), a następnie  amerykański producent Hal Roach połączył w duet Stana Laurela i Olivera Hardy'ego (u nas znanych jako Flip i Flap). W latach 30. i 40. popularnością cieszyła się para detektywów Nick i Nora z cyklu Pościg za cieniem oraz mieszkający wśród dzikich zwierząt Tarzan i Jane z serii przygód władcy dżungli.

Urocze małżeństwo w pogoni za cieniem

The Thin Man (1934 / 90 minut)
reżyseria: W.S. Van Dyke
scenariusz: Albert Hackett, Frances Goodrich na podst. powieści Dashiella Hammetta

Dzisiaj zaprezentuję filmowe starocie, które mimo upływu wielu lat i ciągłych zmian gustów publiczności nadal jest w stanie zachwycić widzów bezpretensjonalnością, prostotą i humorem. 78 lat temu, między pierwszą a drugą wojną światową kinematografia była w momencie przełomowym. Eksperymenty z dźwiękiem i kolorem miały duży wpływ na rozwój tej najpopularniejszej dziedziny rozrywki. Zrealizowany w pierwszej połowie lat 30-tych Pościg za cieniem to czarno-biała komedia kryminalna, w której do perfekcji wykorzystano możliwości dźwięku i umiejętność opowiadania za pomocą dialogów. Film Van Dyke'a doskonale opowiada historię małżeństwa, które nie traci humoru ani pogody ducha nawet gdy w pobliżu działa morderca gotów zabić każdego, kto stanie mu na drodze.