Niesamowici bracia Bloom [Strefa VOD]

The Brothers Bloom (2008 / 114 minut)
scenariusz i reżyseria: Rian Johnson

Od kiedy Żądło (1973) stało się wielkim sukcesem kasowym i artystycznym scenarzyści regularnie wymyślają coraz bardziej wyrafinowane przekręty. Reżyserzy, podobnie jak bohaterowie ich filmów, stają się wtedy hochsztaplerami, próbując wszelkimi sposobami oszukać i zmylić widzów. W roku 2008, oprócz znakomitej Angielskiej roboty Rogera Donaldsona, powstał jeszcze co najmniej jeden film podejmujący tematykę zuchwałych kradzieży. Niesamowici bracia Bloom Riana Johnsona, mimo wielokrotnie eksploatowanego tematu, jest filmem zaskakująco oryginalnym i nieszablonowym. Reżyser wymieszał odpowiednią dawkę słodko-gorzkiego komizmu, romantycznej przygody i nieprzewidywalnej opowieści o braterstwie. Film opowiedziany w sposób lekki i nieco staroświecki (co w tym przypadku jest zaletą).

10 najciekawszych postaci kobiecych

Dzień kobiet już za nami, więc teraz czas na zastanowienie się, jaką rolę w kinematografii pełnią kobiety. Wiele gatunków filmowych takich jak westerny, filmy wojenne, sensacyjne i przygodowe nie mają do zaoferowania ciekawych ról filmowych dla kobiet. Płeć piękna pełni często rolę dekoracyjną, często wpada w opały i zmuszona jest czekać bezczynnie na ratunek, bo nie ma odpowiedniego sprytu, siły i umiejętności, by sama wydostać się z kłopotów. W komediach to głównie mężczyźni rozbawiają publiczność, w horrorach i thrillerach rola kobiet zwykle ogranicza się do bieganiny i rozpaczliwych wrzasków, a w dramatach - do rozczulania się nad ciężkim życiem i utraconą miłością. Znacznie łatwiej wybrać najciekawsze męskie postacie, wybór dziesięciu ról kobiecych z pewnością jest trudniejszy i na pewno poniższy ranking nie wszystkim się spodoba. Wybrałem bohaterki, które cechują się skomplikowanym charakterem, są nieprzewidywalne, intrygujące i trudne do poskromienia przez mężczyzn, a dzięki znakomitym aktorkom - charyzmatyczne i wiarygodne psychologicznie.

Ryzykantka

Niewygodna prawda / The Whistleblower (2010 / 112 minut)
reżyseria: Larysa Kondracki
scenariusz: Eilis Kirwan. Larysa Kondracki

Gdy waga przedstawianego w filmie problemu jest ogromna nie oznacza to, że film musi być ciężki. Wkrótce na ekranach kin będzie można oglądać drugą część hitu pt. Uprowadzona - w pierwszej części temat handlu ludźmi zaprezentowano w formie kina sensacyjnego. Ryzykantka również podejmuje uniwersalny i aktualny problem niewolnictwa, ale opowiada historię bliższą rzeczywistości, pozbawioną strzelanin oraz dynamicznego ścigania przestępców. Nie ma tu żadnego herosa, który byłby w stanie pozabijać tych wszystkich ludzi, zajmujących się handlem kobietami. Uwaga reżysera skupia się na postaci dzielnej policjantki, w którą wcieliła się znakomita aktorka Rachel Weisz. Sprawdziła się ona już kilkakrotnie w rolach bojowniczek o słuszną sprawę (np. w Ławie przysięgłych i Wiernym ogrodniku), ale zaryzykowałbym stwierdzenie, że to jednak w filmie Larysy Kondracki zagrała swoją najlepszą rolę w karierze.

Agora

Ágora (2009 / 127 minut)
reżyseria: Alejandro Amenábar
scenariusz: Alejandro Amenábar, Mateo Gil

Głównymi bohaterami filmów historycznych są z reguły mężczyźni, dla których żywiołem jest wojna, zaś narzędziem pracy - miecz. Agora jest więc filmem wyjątkowym, gdyż postacią pierwszoplanową jest kobieta - wykształcona i inteligentna, dla której celem życia nie jest założenie rodziny, ale odkrycie tajemnic nauki, szczególnie astronomii. Mieszka w Aleksandrii, podporządkowanej rzymskiemu cesarzowi Teodozjuszowi, któremu zależy na tym, aby chrześcijaństwo zostało religią dominującą. W ramach dekretów antypogańskich kazał m.in. zburzyć świątynię Serapejon wraz z biblioteką, niszcząc w ten sposób nie tylko miejsce spotkań wyznawców kultu pogańskiego, ale też liczne rękopisy. Zburzenie Serapejonu stanowi w tym filmie centralne miejsce, dzieląc ten film na dwie części. Pierwsza pokazuje wydarzenia, które doprowadziły do tego momentu, druga przedstawia już bardziej zaostrzony konflikt chrześcijan z filozofką Hypatią.

Źródło - człowiek jest niezapisaną księgą

The Fountain (2006 / 96 minut)
scenariusz i reżyseria: Darren Aronofsky

Wykorzystując klasyczny dla science-fiction motyw szalonego naukowca Aronofsky przedstawia historię o sile miłości i nieuchronności śmierci. Reżyser stosuje trzy płaszczyzny czasowe, przy czym jednak główny wątek rozgrywa się we współczesności i opowiada o pewnym naukowcu, próbującym ratować nieuleczalnie chorą żonę. Eksperymenty prowadzone na zwierzętach mają doprowadzić do stworzenia leku na raka, a co za tym idzie pokonania jednego z największych wrogów człowieka - atakującą od wewnątrz, powodującą cierpienie i w końcu śmierć, chorobę. Nieuleczalnie chora żona, Izzi, pisze książkę pod tytułem Źródło - opowieść o hiszpańskim konkwistadorze szukającym dla królowej Izabeli mitycznego drzewa życia, mającego zapewnić nieśmiertelność. Obsadzenie tych samych aktorów w obu czasoprzestrzeniach nasuwa od razu podobieństwa w relacjach między kobietą i mężczyzną, Izzi i Tomem.

Mumia

The Mummy (1999 / 125 minut)
reżyseria: Stephen Sommers
scenariusz: Stephen Sommers na podst. fabuły Stephena Sommersa, Lloyda Fonvielle'a i Kevina Jarre'a

Retrospekcja na początku filmu doskonale wprowadza w klimat starożytnego Egiptu, ale dość szybko okazuje się, że to nie jest film historyczny o czasach faraonów. Akcja gwałtownie przenosi się do lat 20. XX wieku, czyli do czasów odkryć archeologicznych, kiedy to angielski archeolog Howard Carter odkrył grobowiec Tutanchamona. Dziesięć lat po tym odkryciu ceniony niemiecki operator, Karl Freund, wyreżyserował film Mumia (1932) z Borisem Karloffem w tytułowej roli. Nie cieszący się wielkim powodzeniem reżyser i scenarzysta Stephen Sommers postanowił odświeżyć tamtego zakurzonego klasyka i w ten sposób trafił na żyłę złota. Ogromny sukces kasowy Mumii Sommersa przyczynił się do powstania dwóch sequeli i jednego spin-offa.