„Układy” - część czwarta i piąta

Po rozczarowującym sezonie trzecim uznałem, że serial nie jest mnie w stanie już dłużej zaskakiwać ani zachwycać. Myliłem się. Dwa ostatnie sezony okazały się genialne, a jednocześnie bardzo odmienne. Serialem rządzi maksyma „Nic nie jest takie jak się wydaje” i zgodnie z nią scenarzyści perfidnie oszukują widzów, manipulują, wykraczają poza gatunek, który przypisano produkcji (Crime | Drama | Mystery). Wprowadzają elementy wojennego dramatu, szpiegowskiego thrillera i filmu obyczajowego. Korupcja, terroryzm, słuszne lub bezpodstawne oskarżenia, podstępne gierki, zastraszanie, inwigilacja, szukanie rozgłosu, narastające konflikty międzyludzkie, bezpardonowa rywalizacja między kobietami, walka o prawo do opieki nad dzieckiem - ten serial to doskonały przykład scenariusza napisanego przez życie.

Układy

Damages (2007-12)
czas trwania: 5 sezonów, 59 epizodów
pomysł serii: Todd A. Kessler, Glenn Kessler, Daniel Zelman

Niezbyt interesują mnie seriale prawnicze, takie jak np. JAG - Wojskowe Biuro Śledcze, bo w większości są przewidywalne i przegadane, ale jest jeden serial o takiej tematyce, który lubię oglądać, chociaż od czasu jego premiery, czyli od 5 lat, widziałem tylko 2 sezony (26 odcinków). Ale seriale mają to do siebie, że nie trzeba oglądać całości, by stwierdzić czy jest dobry czy zły. Kluczem, dzięki któremu serial zyskuje stałych odbiorców jest dobór odpowiedniej obsady oraz wykreowanie charyzmatycznych bohaterów i wciągającej intrygi. W Układach Todda Kesslera na te elementy nie można narzekać, stoją na wysokim poziomie, przynajmniej w pierwszych dwóch sezonach. Ten oparty na dialogach odcinkowy spektakl nie ogląda się szybko i łatwo, ale ma w sobie coś, co przykuwa uwagę i każe śledzić losy bohaterów do końca sezonu.

Dom dusz - upadek chilijskiej rodziny

The House of the Spirits (1993 / 140 minut)
reżyseria: Bille August
scenariusz: Bille August na podst. powieści Isabel Allende

Adaptacja powieści Isabel Allende. Akcja filmu rozgrywa się w Chile w ciągu około 50 lat XX wieku. Na tle polityczno-rewolucyjnym pokazane są dramatyczne losy niezwykłej rodziny. Ojciec jest bezwzględnym plantatorem mającym ambicje polityczne, matka potrafi przewidywać przyszłość, a córka, z pozoru delikatna istota, pod wpływem młodego buntownika zmienia się w rewolucjonistkę. No i jest jeszcze siostra właściciela plantacji, tajemnicza kobieta, szukająca zrozumienia i akceptacji. Wewnętrzne skomplikowanie postaci zostało świetnie odegrane przez odtwórców głównych ról.

Fatalne zauroczenie

Fatal Attraction (1987 / 119 minut)
reżyseria: Adrian Lyne
scenariusz: James Dearden

Film określany jest mianem thrillera erotycznego, co jest uzasadnione, ale może odstraszać widzów, wielbicieli tradycyjnych thrillerów. Z tego właśnie powodu obejrzałem ten film z dużym opóźnieniem, obawiając się rozczarowania. Jednak film bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Ma w sobie cechy ambitnego dramatu o znaczeniu rodziny w życiu przeciętnego człowieka, o namiętnościach, obsesji i lękach, o winie i konsekwencjach za swoje nieprzemyślane decyzje. Sporo tu nawiązań do klasycznych thrillerów, przez co niektóre motywy są przewidywalne (motyw z królikiem i wanną), ale to nie zmienia faktu, że film Adriana Lyne'a to przykuwający uwagę, pełen emocji i strachu dreszczowiec.